Thursday, January 10, 2008

Wim Mertens - Often A Bird (1996)

2 comments:

Πάνος Χ. said...

Πριν απ' όλα να πω οτι συμπαθώ ιδιαιτέρως τον Wim Mertens χωρίς να τύχει να τον έχω γνωρίσει ποτέ προσωπικώς. Και αυτό για δύο λόγους...
Ο ένας είναι πως έχοντας κατακτήσει μεγάλο μέρος της γνώσης των εφαρμογών της τεχνολογίας στην μουσική, δε διστάζει να υποτάσσει όποτε το κρίνει αυτός σκόπιμο, το τελικό αποτέλεσμα σε μια μεγάλη ή μικρή ορχήστρα. Οχι πάντοτε εύκολο στην εποχή που οι διάφοροι καλλιτεχνικοί ...διχασμοί κυριαρχούν ακόμα.
Δηλαδή κόντρα σε κάποιους που συχνά λένε :
"Αποφασιστε. Η ηλεκτρονική ή ορχήστρα. Δεν γίνονται και τα δύο".
Μέγα λάθος.
Γιατί στην περίπτωση αυτού του σπουδαίου Βέλγου πιανίστα, κιθαρίστα, ενορχηστρωτή και μουσικολόγου, φαίνεται πως γίνονται. Οπως και σε δυο τρεις άλλους (βλέπε : Μάικλ Νάιμαν, Γιαν Καζμάρεκ κλπ).
Ο άλλος λόγος είναι οτι μερικές από τις κινηματογραφικές μουσικές του μπορούν να ζουν και έξω απο τα φιλμ. Γεγονός που απο μόνο του καθιστά αυτόν που το επιτυγχάνει ταλαντούχο.
Γνωστός απο την συνεργασία του με τον Peter Greenaway, ο Mertens παραμένει ένας απο τους "αφανείς" ήρωες του καλλιτεχνικού ρεύματος του minimal όπου κυριαρχεί βεβαίως ο Glass και μερικοί άλλοι, παραμένει όμως ενεργός και αφοσιωμένος στις μουσικές του.
Θυμάμαι όταν κυκλοφόρησε το "Jardin clos" απ' όπου και το "Often a bird" , πριν από δώδεκα χρόνια , δεν χρειάστηκα και πολύ για να το βάλω σήμα τότε που έκανα εκείνη τη βραχύβια εκπομπή "Η μουσική του 20ου αιώνα".
Και κάθε φορά θυμάμαι φυσικά κι εκείνο τον απίστευτο βραδινό μου ηχολήπτη στην ΕΡΑ (καλή του ώρα , εχει φύγει πια με σύνταξη...) που κατάφερε το ακατόρθωτο ! Γνωρίζοντας οτι ήταν αυτός στη βάρδια για να μην έχω προβλήματα (γνωστός γκαφατζής που πάντοτε του "έφταιγαν τα μηχανήματα" !) είχα ηχογραφήσει την εκπομπή... Τότε είχαμε ακόμα μαγνητοταινίες.
Εκείνος λοιπόν ξεκίνησε να παίζει την ταινία σε λάθος στροφές, πιο γρήγορες ! Και άκουσα γεμάτος πανικό το αργό αυτό μελωδικό track σαν τραγούδι απο τα στρουμφάκια !
Ευτυχώς που προλάβαμε (μίλαγα συνήθως προς το τέλος του σήματος) και δεν βγήκε και ο ...Δρακουμέλ !
Είναι σπουδαίο πάντως.
Κι ένας φοβερός τύπος στο youtube έβαλε εικόνες πουλιών στο βίντεο που έφτιαξε για το συγκεκριμένο. Είναι καλό!

las.ara said...

ελα πανο! εχω μιαν αδιναμια στον (μερτενς) "η κοιλια του αρχιτεκτονα"